سعیده صالحغفاری، مدیرعامل انجمن اتیسم ایران، در گفتوگو با برنا، با اشاره به اقدامات شورای شهر تهران در حوزه مناسبسازی فضاهای شهری برای افراد دارای اتیسم گفت: در سه سال گذشته، پیگیری مناسبسازی فضاها برای افراد دارای اتیسم؛ در پارکها، مراکز نگهداری و فضاهای مراقبتی در دستور کار بود.
وی افزود:، اما در همین ۴۵ روز جنگ، ما با واقعیتهای متفاوتی هم مواجه شدیم. در برخی موارد حتی یکی از فضاهایی که در اختیار انجمن بود، به دلیل شرایط اضطراری شهرداری از ما گرفته شد؛ البته به دلیل نیاز فوری به فضا بود، اما این موضوع نشان داد در بحران، اولویتبندیها تغییر میکند و این تغییر میتواند مستقیم بر خدمات به خانوادههای اتیسم اثر بگذارد.
مدیرعامل انجمن اتیسم ایران ادامه داد: در تماسهایی که با ما گرفته میشد، مهمترین درخواست خانوادهها این بود که یک فضای امن و اقامتی موقت در اختیارشان قرار بگیرد. خانوادهها میگفتند کودک ما در برابر صدای انفجار و شلوغی کاملا بههم میریزد و امکان ماندن در خانه نداریم؛ حداقل یک مکان امن سهروزه برای ما فراهم شود. این یک مطالبه جدی از شهرداری و بهزیستی است که فضاهایی معرفی شود که الزاماً کارکرد درمانی مستقیم نداشته باشد، اما بهعنوان پناهگاه امن در بحران قابل استفاده باشد.
وی با اشاره به پروژه در حال ساخت مرکز جامع اوتیسم در منطقه ۲۲ تهران اظهار کرد: در منطقه ۲۲ تهران، با همراهی شورا و شهرداری، ساخت یک مرکز جامع استاندارد اتیسم در حال انجام است که در زمان جنگ نیز ساخت آن ادامه داشت. در حال بررسی هستیم تا بخشی از آثار و نشانههای باقیمانده از شرایط جنگی در این پروژه، بهعنوان نماد ثبت و در آینده به شکل یک «موزه خاطره» در همان مرکز حفظ شود تا نشان دهد این فضا در چه شرایطی ساخته شده است
غفاری، مدیرعامل انجمن اتیسم ایران، در گفتوگو با برنا، با اشاره به اقدامات شورای شهر تهران در حوزه مناسبسازی فضاهای شهری برای افراد دارای اتیسم گفت: در سه سال گذشته، پیگیری مناسبسازی فضاها برای افراد دارای اتیسم؛ در پارکها، مراکز نگهداری و فضاهای مراقبتی در دستور کار بود.
وی افزود:، اما در همین ۴۵ روز جنگ، ما با واقعیتهای متفاوتی هم مواجه شدیم. در برخی موارد حتی یکی از فضاهایی که در اختیار انجمن بود، به دلیل شرایط اضطراری شهرداری از ما گرفته شد؛ البته به دلیل نیاز فوری به فضا بود، اما این موضوع نشان داد در بحران، اولویتبندیها تغییر میکند و این تغییر میتواند مستقیم بر خدمات به خانوادههای اتیسم اثر بگذارد.
مدیرعامل انجمن اتیسم ایران ادامه داد: در تماسهایی که با ما گرفته میشد، مهمترین درخواست خانوادهها این بود که یک فضای امن و اقامتی موقت در اختیارشان قرار بگیرد. خانوادهها میگفتند کودک ما در برابر صدای انفجار و شلوغی کاملا بههم میریزد و امکان ماندن در خانه نداریم؛ حداقل یک مکان امن سهروزه برای ما فراهم شود. این یک مطالبه جدی از شهرداری و بهزیستی است که فضاهایی معرفی شود که الزاماً کارکرد درمانی مستقیم نداشته باشد، اما بهعنوان پناهگاه امن در بحران قابل استفاده باشد.
وی با اشاره به پروژه در حال ساخت مرکز جامع اوتیسم در منطقه ۲۲ تهران اظهار کرد: در منطقه ۲۲ تهران، با همراهی شورا و شهرداری، ساخت یک مرکز جامع استاندارد اتیسم در حال انجام است که در زمان جنگ نیز ساخت آن ادامه داشت. در حال بررسی هستیم تا بخشی از آثار و نشانههای باقیمانده از شرایط جنگی در این پروژه، بهعنوان نماد ثبت و در آینده به شکل یک «موزه خاطره» در همان مرکز حفظ شود تا نشان دهد این فضا در چه شرایطی ساخته شده است.