ریاست محترم سازمان ملل
پسزمینهی روز جهانی اتیسم اینبار صدای موشکباران و نفیر جنگ است در ایران و خاورمیانه. این صداها شنیده میشوند؟
از زمانی که مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۷، روز ۲ آوریل را به عنوان روز جهانی آگاهی از اتیسم (WAAD) نامگذاری کرد ،نزدیک به بیست سال میگذرد و جامعه اتیسم قدردان است.
اما نگرانیم که برخی از اهداف ذکرشده تنها در متن و بیانیه بماند و تعهدی برای انجام آن نداشته باشیم .
جنگ که آغاز شد، صداها برای افراد درگیر با اتیسم در ایران ترسناکتر و بلندتر شد؛ در این چند روز انسانهای بیپناه چه کشیدهاند و سازمان ملل متحد روز جهانی سال ۲۰۲۶ را چگونه گرامی بدارد؟
تلاش و هدف ما در نهادهای مدنی و خیریهها و قطعا در سازمان ملل متحد این بوده تا زندگی را برای خانوادههای اتیسم نه تنها بهتر بلکه قابلتحملتر سازیم و وضع زیست آنها را به مردم عادی جامعه نزدیکتر کنیم و در شرایط اضطراری رویکرد بر این باشد که به آنها اطمینان دهیم که در امنیت کامل به سر میبرند.
آقای دبیرکل
خطری که انجمن اتیسم ایران برای وضعیتهای خاص پیشبینی میکند این است که اهداف سازمان ملل متحد برای آگاهی از اتیسم به اقدامات ویژه و کارگروههای اجرایی نیز تسری پیدا نکند تا شاهد دستاورد باشیم.
در این روزها و همزمان با روز جهانی اتیسم، ایران و بسیاری از کشورهای خاورمیانه درگیر جنگ و انواع تهدیدات هستند و انتظار میرود سازمان ملل متحد اندیشه کند تا با چارهاندیشی جهانی، پیام آوران صلح باشیم.
میدانیم که قرار است مراسم سال ۲۰۲۶ با شعار «اتیسم و انسانیت؛ هر زندگی ارزشمند است» برگزار شود و انتظار داریم این شعار لباس جهانی به تن کند. پیام دبیرکل سازمان ملل برای چنین روزی نیز این است: «افراد دارای اتیسم نیز مانند هر فرد دیگری باید بتوانند زندگی خود را خودشان رقم بزنند و به شکلدهی آینده مشترک ما کمک کنند.» اما وضعیت ما امسال و در این روز پس از دو جنگی که امسال تجربه کردهایم و یکی از آنها کماکان ادامه دارد چیست؟
خانههای خانوادههای اتیسم در این جنگ نیز همچون مردم عادی در امان نبود و آنها هم همچون مردم دیگر متحمل خسارت شدند اما یک نکته را از یاد نبریم؛ خانه ساخته میشود و هر جسم فیزیکی خرابی را میشود به نحوی تعمیر کرد اما چیزی که بیش از هر چیز دیگر نگرانکننده به نظر میرسد روان و روحیهی حساس افراد طیف اتیسم است. برای درک لحظهای از اضطرابی که این افراد تحمل میکنند باید نگاهی به وضعیت روانی خود و اطرافیانمان در روزهای جنگ بیندازیم و آن را چند برابر کنیم تا از بیانیهها انتظار تاثیر جهانی داشته باشیم.
ما امسال روز دوم اوریل روز جهانی آگاهی بخشی اتیسم را در زمانی گرامی میداریم که افراد دارای اتیسم امروز و پس از دو جنگی که پیامدهای بیشمار روانی و مالی برای آنان داشته است، بیش از هر زمان و هر روز دیگری نیازمند شناخت و آگاهی در راستای پذیرش و یاری ما هستند. روز دوم اوریل سال 2026 را زمانی گرامی میداریم که دختران و پسران ما در سایه سنگین جنگ در کشور ایران و دیگر کشورهای منطقه برای زنده ماندن تلاش میکنند. ما قاطعانه این سوال را میپرسیم و طرح مسئله میکنیم که سازمان ملل چه تمهیدی برای حفظ سلامت و عدالت این افراد خصوصا در شرایط جنگی داشته است ؟
بله ما میدانیم که تجربه افراد طیف اتیسم از جنگ موضوعی بسیار تازه است؛ بسیاری از کشورهای اروپایی و توسعهیافته در دهههای اخیر جنگ را تجربه نکردهاند و درباره اینکه در این شرایط چه اقداماتی باید برای گروههای خاص به خصوص اختلالات روانپزشکی انجام داد، اطلاعات زیادی در دسترس نیست.
جهان امروز نیازمند عمل است، میلیونها کتیبه و خط در تقبیح جنگ و جنگ افروزی نوشته شده اما انتظار ما فهم صلح است و درک برابری.
بیاییم با خود صادق باشیم این جنگهای پیدرپی ثابت کرده که ما از صلح و گفتوگو گریزانیم و درعینحال به سطحیترین شکل شناخت از اختلال پیچیده اتیسم رسیدهایم و درک پایینی از این مهم که در شرایط جنگی چه بر سر فرد اتیسم میآید داریم .
Honorable president of the United Nations
Today, in Iran and in the Middle East, the backdrop to the world autism awareness day is the sound of missels and the wail of war.
Is our voice being heard?
Its been almost 20 years since the UN designated april 2nd as world autism awareness day on 2007 and for that, the autism community is grateful.
However we are concerned that some of the stated values and goals may remain mere words in a declaration without commitment to take action.
As the war unfolded, the world became louder and scarier for people with autism in iran; in recent days, vulnerable people have suffered immensely. how will the united nations commemorate the WAAD 2026 under these conditions?
Our goal and mission as civil society organizations and charities has always been to make life better or at least bearable for families dealing with autism; to bring their living conditions closer to those of the general population and at times of crisis the approach for that is reassuring them of their safety and security. that is certainly a goal and effort shared by the UN.
Mr secretary general
A risk we at iran autism association for-see under these unique circumstances is that UN’s goal for autism awareness may not translate into taking special measures, concrete actions and creating operational committees that yield actual results.
In these days and in conjunction with the WAAD, iran and many of the middle eastern countries are dealing with war and facing countless threats, it is expected of the United Nations to reflect and come up with global solutions so that we may become messengers of peace.
We understand that the 2026 observance is held under the theme ” Autism and Humanity – Every Life Has Value” And we hope to see that slogan come into action and take a truly global form
The message of the secretary general of united nations for this day states “Like anyone else, auitistic people should be able to shape their own lives and help to shape our shared future”
But in a year where we have experienced two wars, one of which is still ongoing, where do we stand and what are the realties we are looking at?
The homes of families affected by autism, like others, were not spared and they have suffered damage.
however, let us not forgot one fact: houses can be rebuilt , any objects harmed can be repaired or replaced. what must worry us much more deeply is the fragile mental and emotional state of those with autism.
To understand a moment of their anxiety we may look at our own mental state and that of the people around us in wartime, and imagine it multiplied several times over.
Only then we can expect global impact from statements and declarations
This year, on April 2nd, we commemorate World Autism Awareness Day, while people on the autism spectrum, having gone through two wars and drastic psychological and financial consequences—are in greater need than ever of understanding, awareness, acceptance, and support.
we are coming together today, at a time when our sons and daughters in Iran and across the region are struggling to survive under the heavy shadow of war.
We firmly raise this question: what measures has the United Nations taken to ensure health and justice for these individuals, specifically in times of war?
We acknowledge that the experience of people with autism in wartime is a quite new subject. Most European and developed countries have not faced war in the past few decades, and there is limited information on how to assist those with special needs, specially those with psychiatric conditions—under such circumstances.
Today our world requires action. Millions of words have been written condemning war and warmongering, yet what we need is an understanding of peace And a belief in equality
Let us be honest with ourselves: these repeated wars have shown that we shy away from peace and open dialogue, and at the same time we have only a surface level understanding of the complex condition of autism.
Our awareness of what individuals with autism endure in times of war are extremely limited and insufficient.